ترشی هفت بیجار

سبزيجات : جعفری ، ترخون ، مرزه ، گشنيز ، ريحان سفيد و بنفش ، نعناع

ساير مخلفات : بادمجان ، هويج ، خيار ، گل كلم ، سيب زمينی ترشي ، سير ، گل پر ، سركه ، نمك ، ادويه ی مخصوص هفت بيجار ، فلفل بيور يا سبز ( زرد چوبه اختياری )

سبزيجات پاك و شسته شده و بعد از اين كه كاملا خشك شد خرد می شه .

کمی از خيار و هويج رو رنده كنيد ، كمی رو هم نگينی خرد کنید .

بادمجان رو با آب بپزيد و بعد اون ها رو توی سبد بريزيد و روش يك سينی بگذاريد و يك جسم سنگين تا كاملا ليزی و آبش بره . بعد بادمجان كاملا ساتوری می شه .

سير رنده می شه .

سركه رو بجوشونيد ، سرد كه شد روی همه ی مواد فوق بريزيذ .

نکته ی مهم این ترشی گلپره كه هم طعم خوبی به ترشی می ده و هم نقش مواد نگه دارنده رو ايفا می كنه .

 

یک نوع چاتنی

چاتنی chateni در هند به چاشنی های کنار غذا گفته می شه ، مثل ماست و ترشی که ما مصرف می کنیم .

مواد لازم

پياز ( ترجيحا سفيد) نگينی خرد شده

گوجه فرنگی ( ترجيحا سفت و گوشتين ) نگينی خرد شده ، نكته ی مهم در مورد گوجه اينه كه نبايد تخم های داخل گوجه رو استفاده كرد چون توی ماست آب می اندازه ، فقط بايد قسمت گوشتينش رو استفاده كنید و پوستش رو هم نكنيد .

فلفل دلمه ای در دورنگ سبز و قرمز ، نگينی خرد شده

پودر فلفل قرمز

گشنيز تازه خرد شده ( در صورت تمايل )

ماست چكيده ( می شه يك كيسه پارچه ای دوخت و ماست معمولی رو درونش خالی كرد و گذاشت تا كاملا آبش بره )

نمك

همه ی اين ها رو مخلوط كنيد . رنگ ماست بر اثر استفاده از پودر فلفل قرمز به قرمزی می زنه .

 

 

نکته :

من این چاتنی رو درست کردم ، اما چون قهرمان به فلفل دلمه ای حساسیت داره و میگرن می گیره ، به جاش کمی سیر خرد شده بهش اضافه کردم . خیلی خوب شد .

من این چاتنی رو با شکم خالی خوردم و اول معده درد گرفتم ، بعد سردرد . حواستون باشه که تندی این چاتنی پدرتون رو درنیاره .


 

نازخاتون

( ورژن مازندرانی )

مواد لازم

بادمجان

سیر ساییده

آب غوره

دلال

بادمجان رو باید روی گاز کباب کرد و بعد پوستش رو کند که طعم دودی می گیره و بسیار خوشمزه می شه ، اما من به روش تنبلانه اول پوستش رو می کنم و بعد آب پز می کنم . مادر همسرم بادمجون ها رو می چینه تو سینی فر و همه رو یک جا با شعله فر کباب می کنه .

به هر روشی که انجام دادید ، بعدش بادمجون های پخته رو روی تخته می گذارید و حسابی ساتوری می کنید .

بادمجون های ساتوری شده رو توی یک کاسه می ریزید و بهش مفصلا آب غوره اضافه می کنید تا حدی که رقیق بشه .

بعد دلال و سیر ساییده رو اضافه می کنید .

 

 

نکته :

این چاشنی کنار غذاست و مثل ماست مصرف می شه .

می تونید به جای سیر ساییده پودر سیر بریزید که کم بوتر است .

معمولا موقع سر سفره آوردن پیازهای ریز و سفید رو هم پوست می کنند و درسته می اندازند توی ظرف نازخاتون که خیلی خوشگل می شه .

تابستون ها می تونید توش یخ هم بندازید .


و اما تهیه ی دلال :

احتمالا همه تون می دونید چیه ، چند نوع سبزی معطره که با هم می سابند و بهش نمک می زنند تا کپک نزنه .

بعضی ها توش سیر ساییده هم می ریزند که در صورت استفاده از اون دیگه توی نازخاتون سیر نمی ریزند .

شاید نتونید درست کنید ولی توی تهران می شه از تجریش ، بازار امامزاده صالح بخرید یا وقتی می روید شمال از بازارهای محلی تهیه کنید .

از اونجایی که دلال خیلی فشرده است مقدار کمی از اون حسابی جواب میده و اگه اون ظرف های کوچولوی تجریش رو دیدین بدونید که مصرف چند ماهتون است .

دلال ماست هم بسیار خوشمزه است . فقط کافیه دلال رو بریزید توی ماست و هم بزنید . بچشید و بسته به ذائقه تون نمک و سیر اضافه کنید یا نکنید .

تو خود مازندران برای هر مصرفی یک دلال خاص هست اما من همین یک نوع رو برای همه چیز به کار می برم .

تو خونه ی ما مصرف دلال خیلی بالاست و هر وقت هم مهمون داریم فورا تقاضای دلال ماست می کنند .

حالا انواع دلال :

دلال برای نازخاتون : ریحان نازخاتونی ( از اون ریحون بنفش ها ) + جعفری

دلال برای خوردن با کاهو : جعفری + کمی اوجی

دلال برای ماست : جعفری + گشنیز + سرسم به نسبت مساوی + نعنا نصف این مقدار + کمی سیر سبز

 

 

نکته :

سرسم و اوجی سبزی های محلی مازندرانی هستند .